.
Yeme-Içme Kültürü
Ankara’nın yeme içme kültürü, köklü bağcılık geleneğinden beslenen zengin ve üretken bir mirasa dayanır. Üzüm ve türevleri etrafında şekillenen bu kültür, kentin mutfak kimliğini belirleyen önemli unsurlardan biridir.
Bagların
Kültürüne
Etkileri
Yeme-Içme
.
.
Bağcılık Kültürü
Ankara’nın bağcılık kültürü, kentin mutfak kültürüne de doğrudan yansımıştır. Üzüm yalnızca sofralık olarak tüketilmemiş; aynı zamanda şarap, şıra, üzüm suyu, pekmez, tatlı, cevizli sucuk ve pestil gibi çeşitli ürünlere dönüştürülerek de kullanılmıştır. Ankara’da bu bağlarda üzümün yanı sıra farklı meyve ve sebzeler de yetiştirilmektedir.
Ne Yetişir
Ankara’nın bağcılık kültürü, kentin mutfak kültürüne de doğrudan yansımıştır. Üzüm yalnızca sofralık olarak tüketilmemiş; aynı zamanda şarap, şıra, üzüm suyu, pekmez, tatlı, cevizli sucuk ve pestil gibi çeşitli ürünlere dönüştürülerek de kullanılmıştır. Ankara’da bu bağlarda üzümün yanı sıra farklı meyve ve sebzeler de yetiştirilmektedir.
Etkileri
Hem geleneksel hem de modern üretim teknikleri bağcılık kültürünü günümüze taşımakta; üretim faaliyetleri sayesinde kent ekonomisine katkı sağlanmaktadır. Bunun yanı sıra bağcılık kültürü, kültürel ve imgesel boyutuyla da kentin kimliğine yansımasını göstermektedir.
Hikaye
Kavaklıdere markasının temelleri, Atatürk’ün Ankara’nın kuzey kısımlarının şenlendirilmesi önerisiyle Tunalı Hilmi Bey tarafından satın alınan bağ arazisi, bugün Türkiye şarap pazarının lideridir. 1932 yılında Gençlik Parkı’ndaki bir sergide şarabın tadına bakan Mustafa Kemal Atatürk, "Hakiki şarap Kavaklıdere’dir" diyerek basına bu yönde beyanat vermiş, bu olay markanın popülaritesini ve satışlarını hızla artırmıştır. Günümüzde Üretim tesisleri Akyurt’taki yeni araziye taşınmıştır. Bu sayede bağcılık geleneği, modern şarap üretimiyle birleşerek Ankara’nın tarımsal mirasının ekonomik ve kültürel bir değere dönüşmesine katkıda bulunmuştur (Gürses, 2021).
